Hayat

Sıkıldım senden hayat. Öyle geldin ki üstüme üstüme, sıkıldım. Kaldırıp, atmak istiyorum seni bir kürek toprağın altına. Bak! Ellerim bomboş, yüreğim bomboş hala. Kaç yıl geldi, geçti, dokundu tenime. Her biri bir çizik attı, bir kır düşürdü inceden inceye. Oysa seni ne çok sevmiştim hayat. Ne çok sevmiştim.

Bilirsin, adını zikrederdim her sabah. Gülücüklerle taçlandırırdım seni. Hayallerle süsler, umutlarla beslerdim. Peki sen ne yaptın? Sen; kör bir kuyuya saldın beni. Çabaladıkça, umut ettikçe, daha da derinleşti kuyu. Çıkamıyorum içinden. Bak! Gözlerim kupkuru. Ağlayamıyorum bile artık. Kurudu gözyaşlarım. Taşlaştı, yüreğimi de yaraladı....

Ben seni pek bir sevmiştim hayat. Gözüm gibi bakıyordum sana. Sense, herkesi aldattığın gibi beni de aldattın. Ve şimdi, veya şimdi olmasada bir ara... Gömeceğim seni bir kürek toprağın altına. Yitip, yok olacaksın belirsiz karanlıkta... Bekle ve gör!