Umut çiçek açtı

Küçükken öyle çoktur ki umutların,
Asla bitmez sanırsın, asla...
Sonra bir gün büyürsün, artık kocaman bir insansın.
Ve dilediğini yapabilecek kadar özgürsün (?)
Sonra bir bakarsın;
... Umutların kırık dökük yüreğine tutunmuş,
Her rüzgarda tutunmak için yüreğinden bir parça koparıyor.
Rüzgar durmuyor, sen büyüyorsun ve yüreğin eksik.
Biri çıkıyor karşına yüreği eksik (tıpkı sen)
Tutup umudu uzatıyorsun karşındakine.
Gözler gözlere, gülüşler gülüşlere, tenler tenlere karışıyor sessizlikte.
Ve umut çiçek açıyor,
Rüzgara rağmen.... (zui)