Düşünceler...

Zaman olur nefes alamaz gibi hissedersiniz ya kendinizi... İçinizde bir yerlerde patlamaya hazır bomba varmış gibi. Sebebi bazen bilinir, bazense bilinmez. Bilinmez diyorsam, o an içindir bu. Aslında geçmişe dönüp baktığınızda damla damla biriken sıkıntılardır bu bombayı harekete geçiren. İşte "böyle zamanlarda ne yapmak gerek?" diye kendime sorardım hep. Ortaokul yıllarımdan bu yana (uzun bir süredir ara verdim) şiir ve hikaye denemelerim oldu kendi çapımda. Yani öyle çok matah şeyler olmasada büyük bir kısmı okuyanlar tarafından beğenildi. İlerleyen zamanlarda bu şiir ve hikaye denemelerimi sizlerle paylaşacağım. Pekiii "ben şimdi neden bundan bahsettim?" Sebebi açık ve seçik :) Kendinizi kötü hissettiğinizde ve bu duruma o an için bir çözüm bulamıyorsanız, rahatlamak için sizler de pekala böyle denemelerde bulunabilirsiniz. Akıtın içinizdeki zehiri dışarı. Başkalarını hırpalamak, kırmak yerine kaleminize (veya klavyenize) akıtın hissettiklerinizi. Saçma sapan da olsa, komik de olsa deneyin. Gerçekten bunun faydalı olduğunu göreceksiniz.
"Benim hiç böyle bir yeteneğim yok ki!" diyenlerdenseniz, bunun da çözümü var :) Atın sırt çantanıza bir sandviç, giyin spor ayakkabılarınızı, yürüyün... Neresi olursa. Kendinizi bazen Eminönü'ndeki salaş bir çay ocağında çay içerken, bazen deniz kıyısında dalgaların sesini dinlerken, bazen de küçük bir çocuğun dondurmasına göz dikmişken bulabilirsiniz :))). Ama bu arada şunu farkedeceksiniz ki; içinizdeki bomba yumuşamış ve pamuk gibi olmuş :))) ve o zaman daha sağlıklı düşünebilir ve davranabilir olduğunuzu hissedeceksiniz. Tescil edilmiş ve onaylanmıştır bizzat bendeniz tarafından. Hadi bakalım sarılın kalemlere, yürüyün sakinliğe...